ثبت ۱۹۵ مورد اهدای عضو در قم از آغاز طرح تاکنون

به گزارش خبرنگار مهر، ولی‌الله صمدی، بعدازظهر چهارشنبه در جمع خبرنگاران، به تبیین شرایط و انواع اهدای عضو پرداخت.

وی گفت: اهدای عضو شرایط گوناگونی دارد. از فرد زنده می‌توانیم اهدای عضو داشته باشیم که ساده‌ترین نوع آن اهدای خون و سپس سلول‌های بنیادی، اهدای کلیه و قسمتی از کبد است. همچنین از بیماران مرگ مغزی، تا پیش از ازکارافتادن ۷ ارگان حیاتی‌شان، می‌توان حدود ۵۵ اصلی عضو برداشت و به بیماران نیازمند اهدا کرد. روش دیگر، اهدای عضو پس از فوت است؛ به این شکل که اگر فرد فوت کند و ظرف ۴ ساعت به سردخانه منتقل شده و شرایط نگهداری مناسب باشد، تا ۲۴ ساعت می‌توان استخوان، پوست و عروق را برداشت و در بانک نگهداری و از آن‌ها استفاده کرد.

صمدی در پاسخ به این پرسش که تفاوت بین کما و مرگ مغزی چیست، اظهار داشت: تفاوت اساسی مرگ مغزی و کما در این است که مرگ مغزی، مرگ قطعی سلول‌های مغز است؛ در حالی که از زمان آغاز اهدای عضو، علم پزشکی شگفتی‌آفرین بوده و پیشرفتی شگرف داشته است.

وی افزود: کشور ما توانمندی‌های وسیعی در اهدای عضو دارد و تقریباً قدرت برتر و قطب اول در خاورمیانه هستیم. بیش از ۲۰ کشور در ایران دانشجو دارند و در زمینه اهدای عضو آموزش می‌بینند. اگر بتوانیم مفهوم مرگ مغزی و کما را درست برای مردم تبیین کنیم، آمار رضایت به اهدای عضو بسیار بهتر می‌شود.

مسئول واحد پیوند اعضای دانشگاه علوم پزشکی قم تأکید کرد: تنها دلیلی که خانواده‌ها رضایت نمی‌دهند، این است که متوجه نیستند عزیزشان که دچار مرگ مغزی شده دیگر به زندگی بازنمی‌گردد. اگر این تفاوت را بدانند، تصمیم بهتری خواهند گرفت. فرق میان این است که یک نفر زیر خاک برود و چند روز بعد پوسیده شود یا پس از مرگ، ۷ تا ۸ نفر را از مرگ نجات دهد و حدود ۵۰ نفر را بهبودی زندگی ببخشد.

از اهدای خون تا پیوند کلیه؛ هر شهروند چگونه می‌تواند «اهداکننده» باشد؟

صمدی، با اشاره به تأثیر اهدای عضو در بازگشت بینایی به نابینایان، ترمیم استخوان برای افراد ناتوان در راه رفتن، و تأمین عروق یا قلب برای بیماران قلبی، اظهار داشت: مرگ مغزی مساوی با مرگ است. تفاوت کما با مرگ مغزی این است که اگر به هر دلیلی خون کافی به مغز نرسد، فرد به کما می‌رود؛ در کما، مغز زنده و فعال است، واکنش نشان می‌دهد و ارتباط درونی دارد، هرچند ارتباطش با محیط قطع شده است.

وی ادامه داد: اما در مرگ مغزی، به دلیل قطع شدن جریان خون، تمام بافت مغز تخریب و از بین رفته و خون‌گیری وجود ندارد. پس از چند روز، عفونت در قسمت مغز ایجاد شده و وارد خون می‌شود و سایر ارگان‌ها را تخریب می‌کند. حتی با پیشرفته‌ترین تکنیک‌های پزشکی، حداکثر می‌توان بیمار مرگ مغزی را ۱۰ تا ۱۲ روز نگه‌داشت و پس از آن، ارگان‌های سالم نیز از کار می‌افتند.

مسئول واحد پیوند اعضای دانشگاه علوم پزشکی قم در پاسخ به پرسشی درباره جایگاه ایران در رتبه‌بندی جهانی اهدای عضو و وضعیت استان قم، گفت: تقریباً در جدول جهانی در میانه جدول هستیم. سال‌های قبل وضعیت خیلی بهتر بود. امسال به دلیل جنگ، آمار در تمام کشور کاهش یافته است. پارسال ۸ مورد اهدای عضو در قم داشتیم، امسال تاکنون ۱ مورد داشته‌ایم و مجموعاً از زمانی که اهدای عضو در استان شروع شده، حدود ۱۹۵ مورد اهدای عضو ثبت شده است.

کارت اهدای عضو؛ سندی برای ادامه حیات پس از مرگ

به گفته وی، مناسبت هفته اهدای عضو به دلیل مجوز استثنائی که از سوی مرجع عالی‌قدر جهان تشیع، حضرت امام خمینی (رحمه‌الله علیه) صادر شد، اهمیت ویژه‌ای دارد. ایشان پس از استفتای شرعی، اجازه اهدای عضو را صادر کردند. اکنون کشور ما جایگاه بسیار خوبی در آسیا و موقعیت مناسبی در جهان از نظر اهدای عضو دارد.

صمدی، در پاسخ به این پرسش که افراد چگونه می‌توانند برای اهدای عضو اقدام کنند و آیا کارتی برای آنها صادر می‌شود، اظهار داشت: این موضوع یک فرهنگ‌سازی است. اگر کسی واقعاً علاقه داشته باشد که پس از فوتش، زندگی‌اش ادامه پیدا کند، اهدای عضو به معنای ادامه یافتن زندگی او خواهد بود.

وی در ادامه افزود: کسانی که مایلند پس از فوت یا مرگ مغزی، ارگان‌هایشان به دیگران حیات ببخشد، می‌توانند در سایت "انجمن اهدای عضو ایرانیان"https://ehda.center ثبت‌نام کنند. برای آنها کارت فیزیکی صادر می‌شود. حتماً باید خانواده خود را از این نیت خوبشان مطلع کنند.

مرگ طبیعی هم فرصتی برای اهداست؛ از پیوند عضو تا کمک به تحقیقات پزشکی

مسئول واحد پیوند اعضای دانشگاه علوم پزشکی قم گفت: در حال حاضر ۵۵ هزار نفر از هموطنان عزیزمان در بستر بیماری هستند و رنج می‌کشند؛ کسانی که نارسایی ارگان‌های حیاتی مثل ریه، کبد، کلیه دارند و تنها راه زنده ماندنشان دریافت عضو است.

وی افزود: یک بیمار مرگ مغزی می‌تواند ۲ بیمار دیالیزی را نجات دهد. سالیانه ۲۰ هزار نفر در اثر تصادف فوت می‌کنند که از این تعداد، ۵ هزار و ۵۰۰ تا ۸ هزار نفر به مرگ مغزی می‌رسند و می‌توانند اهداکننده باشند، اما متأسفانه سال گذشته فقط ۱ هزار و ۲۰۰ نفر اهدای عضو داشتیم.

صمدی در پاسخ به این پرسش که چه کسانی می‌توانند اهدای عضو داشته باشند و آیا ممنوعیتی وجود دارد، اظهار داشت: هر فردی از ۶ سال تا ۷۰ سال می‌تواند اهداکننده باشد. تنها منع اهدای عضو برای افراد مبتلا به بیماری‌های عفونی فعال یا بدخیمی‌ها (سرطان‌ها) است، مگر سرطان اولیه مغز که دستکاری نشده و متاستاز نداشته باشد. اما بیماران مبتلا به هپاتیت یا HIV و بیماری‌های زمینه‌ای مثل دیابت یا بیماری قلبی می‌توانند کلیه و کبد سالم خود را اهدا کنند. حتی افرادی که با مرگ طبیعی فوت می‌کنند، می‌توانند پس از فوت، اجساد خود را برای تحقیقات پزشکی و آموزشی به دانشگاه‌ها اهدا کنند.